‘Uit: Olat nieuws, maart 2009

'Familiebedrijf’ Martens is blij met goede overdracht'

Joop kan in B-100 al haar ervaring en passie kwijt

Inderdaad heeft Joop op velerlei terrein ervaring opgedaan die haar goed van pas zal komen: als routebouwer, pijler en controleur en in de verzorging. Bovendien heeft ze de tocht éénmaal zelf gelopen. Dat zij in Den Bosch woont is een pré; de familie Martens woont in West-Brabant.

Oplettende lezers van Joop’s wandelblog hadden vorig jaar al kunnen vermoeden dat zij bezig was met het uitzetten van het parkoers voor 2009. Ook was halverwege het jaar de B-100 site al geruisloos door haar overgenomen van Ad Martens. Maar de overdracht bleef geheim tot aan de start van het evenement. Voor vele trouwe deelnemers en medewerkers kwam deze stap dan ook als een verrassing. Het lijkt misschien of ik in mijn wandelcarrière hier helemaal naartoe

heb geleefd, maar dat is dus ècht niet zo”, zegt Joop Reichenfeld. Het overviel haar zelfs een beetje toen ze vorig jaar werd benaderd door Regina en Ad Martens, die in haar de meest geschikte kandidaat zagen om de kar te gaan trekken bij de Bossche 100. Daarom werd op de eerste caférust in Esch toch een kleine ceremonie georganiseerd. Bart van der Kraan – Joop’s partner en cartoontekenaar van beroep – had een karikatuur getekend van het scheidende team: Ad, de twee Regina’s en Arnold, en die werd aan de familie aangeboden, met ieders handtekening op het passepartout. Verder was er een dikke Bossche bol en hield Boetje (die wel op de hoogte was) een toespraak. „Tot slot werd het meetwieltje aan mij overhandigd, maar dat zal ik nooit gebruiken; ik zet de routes altijd uit met GPS”, zegt Joop. Dat de B-100 een nogal ruige reputatie heeft, komt haar goed uit: „Ik vind het gewoon leuk om gekke paadjes te zoeken.” Het spectaculairste van dit jaar was misschien wel de passage onder de snelweg A2, vlak langs de Dommel, een doorgang die nog maar ternauwernood bruikbaar was vanwege de hoge waterstand. Regina toont zich een maandje later in Brandevoort reuze opgelucht over hoe het allemaal is geregeld. „Wij waren al een poosje op zoek, want ik ben 59 en Ad 60, en we hebben jonge kleinkinderen. We draaiden al mee vanaf de derde editie. Eerst hielpen we tassen sjouwen, later ging Regina junior in de leer voor de administratie, en uiteindelijk hebben we het helemaal overgenomen. We hebben het altijd graag gedaan, maar als er keuzes gemaakt moeten worden, gaat nu de familie voor. Dat maakte de B-100 kwetsbaar.” Doordat Joop, Bart en Boetje vorig jaar een deel van de route uitpijlden, wat volgens Regina heel leuk ging, werd de oplossing eigenlijk vanzelf aangedragen. Toevallig waren net de oude badges op en wilde Bart het nieuwe logo wel ontwerpen. „Een frisse start, met nieuwe inbreng”, zegt Regina tevreden. De familie Martens blijft het komende jaar op de achtergrond nog wel beschikbaar voor advies & bijstand. Daarnaast kan Joop terugvallen op een hecht team vrijwilligers, van wie velen lid zijn van OLAT. Onder hen Bert Timmermans, die al een jaar of tig voor de B-100 de pijlen ophangt en ze er ook weer afhaalt. Weer of geen weer.

Mirjam Kies