26 januari 2007, een stukje Bossche 100 pijlen

Om acht uur, nog wat schemerig, staan we al op de parkeerplaats van Concordia Hertogstad Combinatie, vanavond om tien uur begint hier de twintigste Bossche Honderd. Honderddertien wandelaars mogen deze honderd km lange wandeling binnen twintig uur afleggen. Twee jaar geleden heb ik dit voor het eerst ook gedaan, maar door mijn hielblessure heb ik twee keer overgeslagen, ik hoop volgend jaar weer van de partij te zijn. Wel mag ik samen met Bart en Boetje de laatste etappe (zeventien km) pijlen. Door de organisatie (Arnold en Regina) worden we in Giersbergen bij herberg de drie Linden (voor de wandelaars morgen hun derde café rust) afgezet. Van daaruit lopen we terug naar bovenstaande parkeerplaats, onderweg de juiste pijlen ophangend. Gewapend met Ikeatas met plakband, stift, nietmachines en pijlen kunnen we aan de slag. We hebben een duidelijke taakverdeling, ik lees de routebeschrijving, Boetje hanteert de nietmachine en Bart beheert de pijlen met nummers.

Vanuit Giersbergen lopen we al snel over bospaadjes van de Loonse en Drunense duinen, de aanwijzing: tweede pad in veertig meter na omgevallen bomen is wat vaag, want de storm van vorige week donderdag heeft wel meer bomen omgewaaid. We lopen daar dus ook prompt een stukje verkeerd, maar door weer terug te lopen en de juiste pijlen op te hangen, zullen de wandelaars morgen wel goed lopen. We komen bij het Drongelens kanaal een groepje nordic-walkers tegen, waar Boetje natuurlijk weer iemand van kent, even kletsen en dan de brug over het Drongelens kanaal over. Langs de ijsbaan, het ijs is slechts een cm dik, tijd voor een kopje koffie en een blikje cola light. Vlakbij de Honderdbunderweg is er morgen een wagenrust, maar wij gaan gewoon door met pijlen plakken en nieten. Boetje schrijft nog een briefje voor Annie, Klaas en Wil, zij lopen vanavond als het goed is voor de twintigste keer mee.

Bij de Emmamolen aan de Nieuwkuijkseweg houden we dan eindelijk om een uur of elf een koffie/theepauze, Boetje met molensteen. Op een gegeven moment lijken de nietjes weer op, maar een stuk van het apparaat is kwijt, drie keer lopen we terug om te zoeken, gelukkig zijn Bart zijn ogen nog goed en kan het apparaat weer verder dienst doen. Verderop lopen we weer even verkeerd, we zien een pad aan voor een greppel en gaan te vroeg naar links, dus weer terug en de pijlen er weer afhalen. Via de Heidijk in Vlijmen komen we bij de laatste wagenrust (morgen dan) en over de spoordijk met grof grint, komen we bij de Moerputtenbrug.

De waarschuwing dat het brugdek glad kan zijn is niet overbodig, er lag nog wat ijs en we glijden een paar keer bijna onderuit. We volgen de rode paaltjes route en keren terug over het fietspad langs een voormalig ziekenhuis. Dan door de woonwijk Kruiskamp, herkenbaar van twee jaar geleden en om bijna twee uur zijn we terug bij de parkeerplaats na negentien km. Nog nooit zo lang hebben we over zo’n afstand gedaan en nog nooit heb ik zoveel gelachen. Thuis is het nog geen zeventien graden en steken we meteen de tegelkachel aan.

Meer wandelverhalen kun je lezen op: www.wandeljoop.web-log.nl

Joop Reichenfeld