Stichting De Bossche 100

Vandaag is het opnieuw een 100km en wat voor één dan nog: de Bossche 100.
Voor de derde keer sta ik hier aan de start en het voelt reeds aan als een beetje thuiskomen.
Want de stichting staat elk jaar borg voor een prachtig parcours en een uitermate vriendelijke service.

Sven en Eric halen mij thuis af en na een goed uurtje staan we in s'Hertogenbosch, klaar om aan de uitdaging te beginnen, want dat is het toch, een tocht van 100km die een mooi maar ook uitermate lastig parcours heeft.
Nu hebben we voor het tweede jaar op rij geluk met de weergoden,het heeft al enkele dagen gevroren en we krijgen dus geen slijk (pech voor Eric, die daar zo op gehoopt had) maar stevig verharde grond onder de voeten want zeker 90% (als het niet meer is) van deze editie bestond uit onverhard..

Goed, om 22.00u is het tijd om te vertrekken en de deelnemers zetten er stevig de pas in, het zijn dan ook stuk voor stuk geoefende wandelaars, blijkt ook achteraf dat op één na alle gestarte deelnemers de finish haalden ( en die ene werd dan nog uitgeschakeld door een ongelukkige val in de eerste kilometers).
Sneller dan verwacht bereik ik na een 30km de eerste caférust, waardoor ik rustig de tijd kan nemen om de voeten te verzorgen en wat te bekomen van de kou, want het parcours mag er dan tamelijk gemakkelijk bijliggen (het is enkel opletten om geen voeten of dergelijke te verzwikken op de harde ondergrond), het is wel berekoud buiten. Ik voel eigenlijk mee met de begeleiders van de tocht, want wij zijn tenminste nog steeds in beweging, maar aan hun valt het niet te merken, ze blijven steeds even vriendelijk en behulpzaam..

Na de eerste caferust gaan we voluit de bossen in, en kunnen we genieten van het parcours, al gaat het wel twee keer mis zodat we verkeerd lopen, (tja en verkeerd lopen doe je dus in je eigen tijd), toch komen we zonder al te veel problemen aan bij de tweede caférust: de speelboerderij Hullie in Uden.
Duidelijk minder tijd hebben we hier om even te bekomen maar erg is dat niet, het is ondertussen licht geworden en wanneer we terug vertrekken kunnen we genieten van het uitzicht.
Vanaf hier is het parcours dit jaar uitgezet door een gastparcoursmeester, Jo Leijtens, en de man heeft dat werekelijk knap gedaan.
We vertrekken gelijk door de Bedafse Bergen en we worden zowat via alle toppen van die duinen gestuurd wat ons een prachtig uitzicht oplevert in de koude vriesmorgen.
Ik krijg het wel wat lastig om het tempo van Eric en Sven ( die nu pas goed op dreef lijkt te komen) te volgen, maar zonder grote achterstand bereik ik dan toch de derde grote rustpost..
Waar ik dan nog vergeet mij aan te melden (shame on me) gelukkig komt er vlak voor ik vertrek nog iemand van de organisatie de zaal door informerend of iedereen zich aangemeld heeft, zodat ik dit nog vlug kan in orde maken.

Nu nog het laatste deel en alhoewel dat zeker even mooi is begin ik toch naar het einde te verlangen, want ondanks dat het parcours er zeker niet zwaar bij ligt begint het toch zijn tol te eisen.
Rond 17.00 bereik ik moe maar tevreden de finish, de Bossche 100 van 2006 zit erop en na nog een deugddoende douche en de Bossche bol (volgende keer toch eens een doosje vragen, zodat ze dat thuis ook eens leren kennen) is het weer tijd om naar huis te keren, niet zo voor Sven en Eric die gaan nog naar Haaltert om Anita te vergezellen op de laatste 50km van “haar” 100km.
Goed z*t, denk ik wel op dat moment, maar achteraf blijkt dat ze het nog gepresteerd hebben ook, chapeau mannen.

In ieder geval ik heb weer een fantastische Bossche 100 gehad, bedankt iedereen en tot volgend jaar (dus Eric denk eraan op tijd in te schrijven want die limiet van 110 deelnemers wordt elk jaar vroeger bereikt)