De Bossche 100 van Klaas Bakker

 27-28 januari 2006

De vrijwilligers die op vrijdag overdag alle routepijlen hebben aangebracht, hadden een prachtige zonnige koude dag. Vooral de krijtpijlen op de weg waren een duidelijke hulp.

Het is al druk op het startbureau als ik daar om 20.30 uur arriveer. Samen met andere wandelaars zijn we opgehaald vanaf het NS-station. In de grote kantine van de voetbalvereniging is geen plaats voor ons. Er staat een grote biljarttafel en alle tafeltjes zijn bezet met fanatieke kaartspelers. Wij moeten het met de bijloka­len doen. Ook de gang naar de kantine staat vol met tassen en zittende of staande wandelaars. In plaats van paraplu en regen­jack, hebben we extra dikke handschoenen en muts meegeno­men. Het is een winters weekend met '5 nachts temperaturen van -8 graden. Alleen de sneeuw ontbreekt.

Geen maan maar wel veel sterren, die door de lichtvervuiling rond deze grote stad moeilijk zichtbaar zijn. De laatste twee jaren gingen we dwars door de Drunense duinen; dit jaar bezoeken we het gebied ten noordoosten van 's-Hertogenbosch, met bin­nenrusten in Geffen, Uden en Heeswijk-Dinther.

Er wordt om 22.00 uur gezamenlijk gestart na een korte toelichting van Regina Martens. Daarna op pad. Door de buitenwijken van de stad, door parken, langs bouwterreinen, over grasstroken, zandpaden en dijken komen we na ruim 8 km bij de eerste wagenrust. Door een ongelukkige val op de hard bevroren grond is hier de eerste en enige uitvaller van de tocht. Verder langs waterpartijen, kades, over voet- en grintpaden en soms ook klinker­ en asfaltwegen. Langzaam maar zeker dwalen we steeds verder weg van 's-Hertogenbosch.

Wandelend onder de donkere sterrenhemel gaan we nu over bospaden en door struikgewas. Wortelstronken en boomwortels kruisen ons pad, een zaklantaarn is onmisbaar. We wandelen over een zandpad langs de spoorlijn Den Bosch-Oss-Nijmegen. We volgen dit pad, dat steeds meer overwoekerd raakt, tot bijna het einde en gaan dan linksaf een akker op. Enkele wandelaars gaan hier rechtdoor en worstelen zich door deze rimboe en zitten even later in de eerste binnenrust hun handschoenen en broek af te pluizen.

De eerste 30 km zit erop. Na lekker opgewarmd te zijn, gaan we om 3.45 uur naar buiten. Spoedig verlaten we het dorp en zijn nu in het buitengebied op onverlichte wegen en paden. Het is rustig en stil, een andere dimensie waarin je verkeert, een droomwereld. Er is echter geen tijd om weg te doezelen, dat merk je vlug genoeg. Vooral bij de Bossche 100 is het opletten. Deze keer de verharde moddersporen van de landbouwtrekkers die een aanslag doen op je enkels en rugspieren. Een andere keer waren het glijpartijen door modder en plassen.

Op de derde wagenrust na het café in Geffen krijgen we 's morgens vroeg een bakje boerenkool met worst, eventueel weggespoeld met koffie of thee. Ruim een uur later komen we op de tweede binnenrust. Het is inmiddels licht geworden en we hebben bijna 59 km afgelegd. Dit is een mooie ruime gelegenheid. Ze hebben duidelijk op onze komst gerekend: er zijn twee soorten soep, uitsmijters, broodjes, thee, koffie en frisdrank.

Hier vertrekken we om 9.15 uur. Het is een heldere zonnige koude winterse dag. We hebben er zin in en bestormen de Bedafse duinen, met prachtige vergezichten over de beboste omgeving.

Enkele wandelaars gaan nog steeds met een bivakmuts ver over hun gezicht getrokken op pad en hebben in de donkere uren geluk gehad dat ze niet door de politie zijn gesignaleerd. Het wan­delt overdag minder vermoeiend. Steeds gaan we over 'harde' modderpaden, bospaden en zandwegen, afgewisseld met stuk­ken straat en asfalt.

Dan zien we vanaf een bospad het prachtig gerestaureerde kasteel van Heeswijk-Dinther gloren in de ochtendzon. We komen uit op een van de lanen naar het kasteel, nemen een sluiproute en doemen op vlak bij de ingangspoort. We wandelen langs de gracht en muren, waar het op deze zaterdagmorgen erg rustig is en komen niet veel later aan op wagenrust nummer 8. Daar krijgen we warme rijstepap met krenten, een schijfje sinaasappel, thee, en op weg zijn we weer naar de derde en laatste binnenrust op 77 km.

Het is inmiddels middag. Vanuit de caférusten kunnen drie extra rondjes van 3 km gewandeld worden voor een stempel in het 'Long-distance-wandelboekje'. In de eerste van de drie rusten denk je: dat rondje zou ik best kunnen doen, tijd genoeg. In de tweede rust heb je er al minder zin in, en nu in de derde rust ben je blij dat je er niet aan begonnen bent.

Er is een endurance-race voor motoren aan de gang. Naar de rust toe is hierdoor ons parcours al veranderd. Na de rust lopen beide parcoursen samen over hetzelfde onverharde, ruig begroeide brede pad. Het lukt om er ongeschonden langs te komen.

Later wandelen we over lange grasstroken met rechts een afwateringskanaal. ln het begin van de tocht wandel ik met Kees Lambregts, later zijn Sjef Koolen en Cor van der Heijden nooit ver bij mij vandaan. Theo Klanke is vanuit Vlissingen naar hier gekomen. Soms lopen we samen, soms hebben we genoeg aan onszelf.

Na de laatste rust zijn er nog twee wagenstops. We passeren veel plassen, allemaal oude zandwinningsgebieden voor snelwegen en woningbouw. We wandelen over de oude noordelijke vestingwal, langs de spoorlijn Den Bosch-Utrecht, er onderdoor naar de finish in sportpark De Schutskamp. Het is, als we daar aankomen 16.30 uur, maar we zijn ruimschoots voor de klok van 18.00 uur, die organisatorisch als limiet geldt. De tas is ook mee geweest. We konden er tijdens de binnenrusten gebruik van maken. Nu, na het douchen hebben we hem pas echt nodig. De extra schoenen waren overbodig, door de vorst zijn alle modderpaden keihard geworden.  

De familie Martens heeft ons samen met veel vrijwilligers weer een pittige tocht bezorgd. Volgend jaar de 20e editie. Dan hoop ik er ook bij te zijn.  

-Klaas Bakker-