De Bossche 100 door de ogen van een verzorgster

 

Vrijdag 29 januari begint als een gewone werkdag. Tot 4 uur dan.

Mijn spullen voor de Bossche 100 heb ik al bij, want ik ga direct door naar Den Bosch waar ik om 5 uur wordt opgewacht door Regina sr. en Bob.

We wachten nog even tot ook Regina jr. en Arnold zich bij ons voegen. Zij hebben net de eerste bus opgehaald bij de KAV. Gezamenlijk rijden Regina jr., Arnold, Bob en ik naar de KAV om de 2e bus en de tassenwagen op te halen.

We hebben dit jaar de beschikking over 2 busjes voor rolstoel vervoer waar de stoelen uitgehaald zijn, dus voer voor grappen te over

.

Als we terugkomen bij de startplaats blijkt ook Aad zich bij Regina sr. te hebben gevoegd. We laten de boel de boel en gaan een hapje eten bij de Chinees.

Dit is een jaarlijks terugkerende traditie, die we met plezier in ere houden.

 

Tegen half 8 belt Ad. Hij is intussen ook bij de start aangekomen.

Dit is het sein voor Regina en Regina om alvast terug te gaan terwijl wij de financiën in orde maken. Ook wij begeven ons daarna naar het startlokaal.

 

Daar zullen Bob en Willem, die intussen ook gearriveerd is gaan pendelen tussen station en start, terwijl ik het inschrijfbureau voor mijn rekening neem.

Ondertussen zorgen Aad, Arnold, Regina jr. en Niels ervoor dat de beide verzorgingsbussen worden volgeladen met de materialen die we nodig (denken te) hebben.

 

Het inschrijven is altijd weer een sociaal gebeuren aangezien je weer veel (oude) bekenden kunt begroeten, zowel wandelaars als medewerkers.

Veel van de medewerkers zijn elk jaar aanwezig en kennen elkaar ook van OLAT of andere evenementen.

 

Rond half 10 gaat het eerste verzorgingsteam, bestaande uit Willem, Henk, Tiny en Sjaan op pad om ervoor te zorgen dat de 1e post op tijd staat. Zij zullen de komende 20 uur de wagenrusten 1, 3, 5, 7 en 9 bemannen.

Als alle wandelaars vertrokken zijn ruimen we het startlokaal op en gaan ook wij (het 2e verzorgingsteam bestaande uit Bob, Jan en ikzelf) op pad om op tijd de soep klaar te hebben op post 2.

Wij gaan de komende uren post 2, 4, 6, 8 en 10 voor onze rekening nemen.

 

De autoroute die we hebben meegekregen bevat een kleine onduidelijkheid waardoor we in eerste instantie verkeerd rijden, maar uiteindelijk komen we nog ruim op tijd op onze plek aan.

 

We beginnen direct met het bepalen waar we gaan staan en beginnen met het uitladen van “het vuur” (branders, gasflessen, moren, pannen, water).

Bob begint met koken terwijl Jan en ik de (nieuwe) tafel monteren.

Als de voorlopers arriveren (zij controleren of de pijlen die vanmiddag opgehangen zijn nog hangen en of het duidelijk genoeg is) is net de eerste soep klaar, dus heel mooi op tijd.

Terwijl we bezig zijn begint het zachtjes te regenen. Naarmate het iets harder gaat regenen besluiten we toch maar de partytent op te zetten.

Aangezien deze ook nieuw is lezen we eerst de gebruiksaanwijzing. Intussen zijn ook Regina jr. en Arnold bij onze post aangekomen dus met z’n 5-en zetten we razendsnel de tent op. Zodra deze staat stopt het (natuurlijk) met regenen.

 

We hebben een brander waar water gekookt wordt en op de andere maken we de soep. Het wordt een race tegen de klok om genoeg soep te hebben. 

 

Achteraf blijkt de brander, die we voor het koken van het water gebruikten, niet goed te werken. Als we dus de andere brander gebruikt hadden dan  had het beter gegaan. Maar uiteindelijk redden we het net en hebben alle wandelaars soep gekregen. Ook zijn we alweer snel op elkaar ingespeeld mede doordat we al jaren met hetzelfde groepje staan. De sfeer zit er dan ook meteen al weer in.

 

Dan kunnen we afbreken en door naar de 1e caférust in Genderen om water bij te vullen. Doordat het veld wandelaars nog dicht bij elkaar ligt hebben we hier ruim de tijd om nog wat te drinken en te genieten van het buffet dat we aangeboden krijgen door de eigenaren van het café/dorpshuis. Dit is een zeer aangename en welkome verassing, die we ons dan ook goed laten smaken.

Het vertrek van de voorlopers is voor ons ook het sein om op te stappen. Volgens de autoroute moeten we staan bij een “hek/bord met afdak”. Alleen vergeten ze erbij te vermelden dat dit een hele donkere weg is, dat het bord een eindje van de weg af staat en aan welke kant van de weg het staat. Waarschijnlijk is de route gemaakt toen het licht was en dit een heel duidelijke aanwijzing was, maar nu zijn we er toch echt voorbij gereden.

Dus aan het einde van de weg omgedraaid en nu ook wat verder van de weg gekeken. Nadat we er bijna weer voorbij waren, zag ik het toch staan.

Het was een heel drassig gebeuren, dus besluiten we op de weg te gaan staan. Veel verkeer zal er niet komen en het risico om vast te komen zitten is te groot.

 

Nadat de voorlopers voorbij gekomen zijn duurt het heel erg lang voordat de wandelaars komen, dus besluiten we in de bus, uit de wind, te wachten totdat de eerste wandelaars zich aandienen. Terwijl deze aankomen vanuit het bos komt er vanaf links ook een groep aanlopen over de weg.

Het blijkt dat een hele grote groep van zeker 40 wandelaars verkeerd gelopen is en dat zowel deze groep als de groep die wel goed gelopen is tegelijk bij onze post aankomen, waardoor het heel hectisch verloopt op deze post.

Als uiteindelijk iedereen weer verder is ruimen we de boel op en rijden naar de 2e caférust waar we om +/- 6 uur arriveren. Ook hier hebben we weer ruim de tijd om water te vullen. Dit is echter ook een moment waarop de vermoeidheid begint toe te slaan. Het liefst zou ik zo snel mogelijk doorgaan naar de volgende post om bezig te blijven. Slapen is geen optie omdat ik er niet goed tegen kan om maar even te slapen en dan weer verder te moeten.

Ook wil ik op deze post alvast beginnen met het klaarmaken van de rijst die we op post 8 hebben. Dit is een behoorlijk tijdrovende klus, zeker met een brander die niet op volle sterkte werkt.

Als we uiteindelijk rond half 8 klaar zijn om te vertrekken komt net de andere ploeg aan met een restant boerenkool. Dus eten we eerst nog wat boerenkool met worst voor we verder gaan.

Toch zijn we op tijd op onze plek om het water warm te hebben voor de voorlopers er zijn, zodat ook zij koffie en thee kunnen krijgen.

 

Eigenlijk moeten we het fietspad op, daar is een mooie plek met een bankje, maar hier zijn hekken voor geplaatst, dus vinden we een ander plekje bij het pontje naar Sprang-Capelle.

 

We worden hier afgelost door Regina sr. aangezien we al op de volgende post moeten staan voordat de laatste wandelaar hier voorbij is.

Uiteindelijk duurt het allemaal toch nog langer dan gepland voor we weg zijn.

Bij Drongelen gaan we met het pontje over en ‘scheuren’ we zoals beschreven in de autoroute, langs post 7. Even toeteren en zwaaien en gauw door naar de volgende plek.

Hier zouden Regina jr. en Arnold alvast gaan staan om de eerste wandelaars op te vangen en van wat te drinken te voorzien. Zij zitten echter nog midden in de Loonse- en Drunenseduinen om daar te pijlen. Dit is gisteren nog niet gedaan aangezien dit een gebied is waar veel wandelaars komen en de pijlen vaak verwijderd worden door ‘grappenmakers’ die dit blijkbaar leuk vinden.

 

Hierdoor missen we echter wel de eerste wandelaars, waardoor deze geen verzorging hebben gehad. Balen……, we zijn te laat. Snel bouwen we de boel op.

Doordat we warm water hebben meegenomen van de vorige post en de rijst daar ook al bijna klaar was, kunnen we snel van start. Ook hebben we hulp van de mannen van de bagageauto (Johan, Niels en Aad). Zij zijn nadat alle tassen ingeladen waren naar post 6 gereden om bij ons komen kijken. Anders zijn ze veel te vroeg bij het café. Vanaf post 6 zijn ze achter ons aangereden naar post 8 en helpen nu met het roeren van de rijst, zodat we zo snel mogelijk de wandelaars ook van rijst met pruimen en rozijnen kunnen voorzien (hartelijk dank daarvoor).

Wel is het begin een beetje rommelig. Iemand wil koffiemelk, oh even wachten staat nog in de auto. Maar al snel vinden we onze draai weer en loopt het weer prima.

 

We rijden naar Giersbergen, waar Regina sr. ons al staat op te wachten. Zij zal de rijst en wat koffie, thee en limonade meenemen naar de laatste post om er zeker van te zijn dat daar wel iedereen verzorgd wordt. Wij gaan naar binnen om opnieuw water bij te vullen en gaan na een korte pauze ook weer op pad.

We nemen het over van Regina, die net als wij aankomen de eerste wandelaars, inclusief de voorlopers, op de post heeft. Mooi op tijd dus.

We bouwen snel op en terwijl we daarmee bezig zijn komen de volgende wandelaars alweer.

 

Al snel krijgen we door dat de wandelaars toch wel heel dicht bij elkaar zitten in vergelijking met andere jaren en dromen we al van een vroege aftocht. Meestal komt de laatste wandelaar rond half 6 en aangezien we de laatste materialen pas kunnen afwassen als de laatste wandelaar voorbij is, is het donker als we aan dit klusje beginnen. Nu komt Harrie, die de pijlen ophaalt echter al om 5 uur en is het nog licht. Dat is weer eens wat anders.

Uiteindelijk is het toch donker als we terug rijden naar Den Bosch.

Vlak voor we aankomen belt Regina jr. zodat er als we aankomen op de parkeerplaats er direct een ploeg aankomt die samen met Bob de bus uitlaadt.

 

Ik ben kapot en ga alvast naar binnen. Hier wordt ik ontvangen met de bekende, welverdiende Bossche Bol (met dank aan onze bakker Parcifal).

Al snel is de bus leeg en na even uitgerust en nagepraat te hebben besluiten

Arnold, Regina jr., Bob en ik om de bussen maar eerst terug te brengen naar de KAV. We nemen alvast afscheid van de anderen en na de auto’s volgetankt afgeleverd te hebben rijden we terug naar de start. Hier kletsen we nog gezellig even na. Totdat blijkt dat de fiets die Arnold alvast achter op de auto had gebonden, in de korte tijd dat wij weg geweest zijn, gestolen is. Wat een domper op zo’n geslaagd evenement.

Om 8 uur ben ik uiteindelijk thuis, moe maar zeer voldaan.

 

Ad, Regina, Regina, Arnold, Bob, Jan, overige medewerkers en wandelaars:

Bedankt voor weer een geslaagde Bossche 100 en hopelijk tot volgend jaar!

 

Heel veel lieve groeten van Esther.