Al 17 jaar "De Bossche 100"    van 23 op 24 januari 2004

Sjef Koolen

Bron:   

Terwijl wij op 23 januari even voor 22.00 uur klaarstonden voor de start van de 17^e Bossche 100, zag je de toeschouwers in de zaal denken: wat zijn dat voor idioten die op dit tijdstip 100 km. gaan wandelen. Maar, voor ruim 100 deelnemers is en blijft het een gezonde ontspanning voor lichaam en geest. Ieder toespraakje van de organisatie, hoe belangrijk ook, is aan velen eigenlijk niet besteed want je wilt weg.

Er waren veel nieuwe gezichten, waaruit blijkt dat het lange-afstandswandelen weer in de lift zit. Opvallend dat de dames goed vertegenwoordigd waren. Als ik me niet verteld heb was OLAT met 17 personen present op de twee afstanden: 100 of 110 km. (23 volgens de Stichting).

Deze keer wandelden we via allerlei omwegen richting Gemonde, waar na 30 km, in een zeer ruime zaal, de eerste verplichte rust was. Tot hier toe was het parkoers zeer goed gepijld.

Je denkt dan dat er niets mis kan gaan, maar als je het geluk hebt om met Boetje te lopen ga je vanzelf mee lachen.

En hij blijft maar vertellen: "Als we nu zo lopen, dan komen we langs mijn huis in Vught." Ondertussen letten we niet op de pijlen, wat ons een dik half uur achterstand op het tijdschema kwam te staan, en met ons nog eens ongeveer 30 wandelaars die we in de slipstream hadden. Dus met z'n allen gingen we weer op zoek naar het juiste parkoers!

Als Piet en Ad ook dit eerste deel hebben gepijld, dan worden die twee zeker 100 jaar want ze hadden nog voldoende kracht over om allerlei obstakels over de toch al niet makkelijk begaanbare paadjes te leggen.

In Gemonde was iedereen met stomheid geslagen: er waren tassen verdwenen van 5 deelnemers. Zo lang als ik lange afstandtochten loop heeft elke vereniging op zijn eigen manier de namen op de tassen staan. Achteraf bleken het kwajongensstreken te zijn geweest, maar voor de wandelaars en de organisatie is dat echt geen pretje. De politie vond de tassen later terug op een plein, nog compleet met inhoud. De gedupeerde wandelaars liepen ondertussen wel de hele tocht uit zonder extra spulletjes en ze konden na afloop zonder tas naar huis.

Vanuit Gemonde wandelden we, via veel omzwervingen en non-stop, door naar Lennisheuvel bij Boxtel. Ondertussen kregen we wel verzorging bij 2 wagenposten. Onderweg deden zich geen problemen voor en we hadden er 53 km. opzitten.

Toen iedereen zijn natje en droogje had weggewerkt konden we weer vertrekken. Ondertussen was het licht geworden, maar het was ook gaan regenen. Dat maakte de paden en paadjes door het prachtige natuurgebied "De Kampina" wel modderig.

Tijdens deze hele tocht van 100 km, kwamen we slechts voor de 3 binnenrusten werkelijk in een dorp, het hele overige parkoers ging door een prachtig natuurlijk landsschap. "Heerlijk toch."

Bij de 8^ste wagenstop, waar we rijst met pruimen kregen, stond oud lange-afstandsloopster Ria Zijlmans ons op te wachten. Zij had samen met Kor dit stuk gepijld.

Direct hierna kwamen "De Drunense Duinen" en die gaan na zoveel kilometers extra zwaar meetellen.

In Giersbergen, op 82 km, was de 3^e caférust. In tegenstelling tot de twee voorgaande hoefden we hier niet op elkaar te wachten. Dus alleen wat drinken en weer door. We wandelden het laatste deel via "De IJzeren Man" bij Vught naar 's Hertogenbosch.

Nagenoeg alle wandelaars waren zeer tevreden over de verzorgers en EHBO-ploeg. Volgens Tini werden ze door bijna alle wandelaars bedankt als ze voor de laatste keer langs de verzorgingspost kwamen. Na binnenkomst in Den Bosch konden we meteen douchen en hierna gingen we ons afmelden.

Toch kon ik toch nog een minpuntje ontdekken bij de organisatie: na afloop kregen we een welverdiende "Bossche Bol", maar het was niet de echte bol. Hij kwam van een andere bakker en zo doet iedereen wat water in de wijn. Een beetje plagen is ook heerlijk!

Iedereen die het mede mogelijk heeft gemaakt dat wij als wandelaars weer een goede en zware tocht, in een ontspannen sfeer konden wandelen: bedankt!