Verslag 16^e Bossche 100    Jans van Griethuizen            26-01-03

Vrijdag 24; zaterdag 25 januari 2003. De 16^e Bossche 100 is weer van start gegaan.

Voor mij de 13^e Bossche 100.

Vorig jaar was er de laatste 50 km. regen en harde wind. Toen dacht ik: “Dit is de laatste keer. Dit is niet leuk meer.”

Maar in december kwam dat inschrijfformulier weer en kreeg ik de kriebels van de Bossche 100 weer: “Ik ga.”

Als ik terugdenk aan mijn allereerste Bossche 100: -mist –glad –verdwalen – veel gelachen –gezellig –parcours –niet goed gepijld. Dus verdwalen en met behulp van anderen het weer terug vinden van het parcours.

Het is dit jaar een hele mooie tocht geweest. Het parcours was heel anders met heel weinig asfalt. Naar mijn schatting nog geen 30% asfalt van de 100 km. Heel veel zand, bos en graskade paden.

Ze hadden bij de routebeschrijving een bijlage gedaan. Daar stond op wat ’s nachts de gevaarlijke punten waren om fout te lopen; opletten dus.

Het is mij gelukt om dit jaar om maar ± 100 m. verkeerd te lopen. Is nog nooit eerder gebeurd. Ze hadden het parcours heel goed gepijld. ’s Nachts in de bossen hingen zoveel pijlen. Het kon haast niet mis gaan.

Vrijdagavond om 10 uur van start gegaan. Het ging door en langs de buitenkant van de stad, langs het water. Dan ging je weer een grasbagger-dijk af.

Maar je zag de stad in volle verlichting op afstand. In het oude gedeelte van de stad gingen we weer over de kademuren en langs de vestingwerken.

Zo gingen we verder naar Olland: heel bekend van OLAT, mijn club. In Olland was de eerste caférust op 31,075 km.

’s Nachts ging het vriezen. Vanaf de start was het al heel mooi wandelweer. Een heldere hemel met sterren en een half maantje. 

De grond was nu hard bevroren. De zandpaden met soms oude tractorsporen waren nu een makkie om daar te lopen. De weergoden waren met ons. Als het geregend zou hebben wat had het dan moeilijk geweest.

Even later gaan we een helling op: een hele grote oude vuilnisbelt. Het rotste plekje van de route. Maar die is niet bevroren. Het ruikt ook niet lekker. (oorzaak gassen?)

Gelukkig krijgen we weer zandpaden en gaan naar het natuurgebied ‘Coevering”. Loof- en dennenbos op een voormalig stuif- zandgebied Veghel. Het was heel erg donker. Daar was het goed uitkijken.

Ongelijk, heel veel heuvels, boomwortels kun je met je lamp wel zien, maar die ongelijke kuilen zie je niet zo best; dus het was wel eens springen.

Je liep met een groepje en je hoorde steeds roepen; - tak –gat –stronk. Er hingen heel veel pijlen. Mis lopen hoefde niet. Dat was echt Bossche 100 ten voeten uit.

Via zand-  en slootpaden komen we bij de 2^e caférust: Keldonk 53,610 km.

Het is inmiddels dag geworden en de zaklamp kan weg. Die heeft heel goed dienst gedaan. ’s Nachts heel veel nodig gehad.

We hebben nu een open landschap. Met hier en daar bomenrijen. Het gras is wit van de rijp. De lucht een mooie rode gloed. Als je dat zien wil is dat zo mooi. Die stilte ’s morgens vroeg, geen auto’s. Ik liep achteraan rustig te genieten van moeder natuur. Ik voelde me zo rijk dat je dat allemaal mag en kan doen.

We hebben nu even wat asfaltwegen. Dan komt er weer een zandweg en sta je ineens voor een hoge zandvlakte. Dat werd klimmen. Boven op de heuvel weer naar beneden en de zandvlakte oversteken. Het was net de “Drunense duinen”, een heel mooie zandverstuiving. Het was wel zwaar door het zand en klimmen.

We gaan verder door bos- en zandpaden en komen zo aan op de 3^e caférust: Stanserhorn op 79,060 km. Daar genieten we van een heerlijk trappist.

Het is inmiddels 2 uur en we moeten vertrekken voor de laatste etappe. We moeten om 6 uur binnen zijn. We krijgen weer mooie bospaden. Maar het weer slaat om waar ik helemaal niet op gerekend had. Het gaat regenen (plu en regenjas in de grote tas). Het was steeds zo mooi weer. Niets gedeerd, het is zo, lopen maar…. Zo af en toe regende het flink.

De laatste 14 km. Was over taludpaden langs water. Graspaden, water links, water rechts. Maar de paden waren goed te belopen en zacht voor de voeten. Het werd alleen een beetje saai. Het voordeel was wel dat we zo weinig autowegen hebben.

We zijn de stad aan de buitenkant over kademuren door gekomen naar de finish.

Het was inmiddels 5 voor 6 toen we binnen kwamen. Mooie tijd.

Voor mij was het een mooie heel gezellige Bossche 100. Veel bekende wandelaars gezien en gesproken. De verzorging was weer prima o.a. weer warme boerenkool met worst, warme rijst met krenten, rozijnen en pruimen.

Ik ben heel blij dat ik toch weer De Bossche 100 gelopen heb. Al was het mijn 13^e , het heeft me geen ongelukken gebracht. Alleen heel veel gezelligheid en heb genoten van het parcours, had geen enkel probleem.

Ik wil iedereen die aan de organisatie van de Bossche 100 geholpen heeft hartelijk bedanken. Er waren 10 wagenrusten, dus er is heel veel werk verzet.

Ik vermoed dat het een topper is in de rij van 16. Qua deelnemers en parcours.

Jans