DE DERDE BOSSCHE 100  door: Klaas Bakker

Vrijdagavond 26 januari tegen tienen kwamen de laatste deelnemers nog binnenvallen, het openbaar vervoer was nog ontregeld door de zware storm de dag te voren. Maar even later gingen we toch met ruim 70 wandelaars de onstuimige donkere nacht in, de derde Bossche honderd was begonnen.

Eerst ging het richting Engelen, Vlijmen,Haarsteeg, langs Heusden, en dan via een omweg naar Drunen, waar de ee”rste rust was na 32 km. Het begon al met wat regen en een vrij sterke wind, die we af en toe op kop hadden. We liepen langs en door het recreatiegebied t Engelermeer, en daar kregen we de eerste gras- en modderpaden te verwerken, natte voeten dus, maar ja die kleine ongemakken horen bij de Bossche 100. Even voor Heusden een plensbui en daarna zowaar een heldere sterrenhemel.

Op de rust in Drunen konden we weer wat op adem komen van de eerste vrijages met moeder natuur. Dit keer heb ik mezelf eens verwend, en droge sokken aangetrokken, wel in natte schoenen, maar toch,....het helpt even.

Vanuit Drunen trokken we via Waalwijk, Kaatsheuvel, Loon op Zand naar Udenhout, waar op 63 km de tweede caférust was. In de polder tussen Haarsteeg en Heusden had de wind en regen vrij spel, maar nu kregen we te maken met donkere bospaadjes en wildgangen, die door de storm van de vorige dag bezaaid lagen met afgerukte takken en dood hout. In de Loonse duinen, nog in het donker, over het “fietspad” naar Loon op Zand was het soms klunen over, door en langs omgewaaide dennenbomen. Via gras en hazepaadjes en langs afwateringskanalen kwamen we, toen het al licht was, aan op de caférust in Udenhout. Er waren 63 km afgelegd, waarvan ongeveer 15 km onverhard, en vanaf hier was het voornamelijk over zand, bos- en modderpaden over Giersbergen ( Laatste caférust ), Helvoirt en Vught terug naar Den Bosch.

Na Udenhout kregen we een extra lusje van 7 km door de duinen en kwamen toen weer terug bij de wagenrust waar we al een keer langs waren geweest. Daarna weer de duinen in richting Giersbergen. Het parcours was uitgezet over de hoogste duinwallen, en de meest mulle zandpaden, losgetrapt door wilde Brabantse merries.

We waren blij even te kunnen rusten in Giersbergen, voordat we aan de laatste kilometers begonnen. Af en toe kregen we zelfs een verharde weg, maar meestal was bet oversteken en het bos weer in. Alleen het laatste gedeelte naar het eindpunt ging noodgedwongen over verharde wegen.

Aan de finish aangekomen kregen we allemaal als kleine attentie een Bossche Bol aangeboden. Het was weer een hele uitdaging om zo midden in de “WINTER” een 100 km tocht met deze uitgezette route te bewandelen. Mede door de goede verzorging, om de 8 km een wagenrust, waren er maar weinig uitvallers, drie in totaal en voor zover mij bekend ook geen gebroken, gekneusde of verzwikte enkels, wat met dit zware parcours een wonder genoemd mag warden, maar ook de goede getraindheid van de wandelaars speelde een positieve rol.

En met deze tocht als voorbereiding, hopen we dat hiermede weer de basis is gelegd voor een goed wandeljaar.

 Klaas Bakker.